Alexander Lonquich

Robert Schumann / Heinz Holliger


Alexander Lonquich, πιάνο

ΕCM New Series 2104
CD
ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ
01.2011

ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΣΚΟ

  • Äußerst bewegt 

    Please install flash

  • Praeludium 

    Please install flash

Ο ΔΙΣΚΟΣ

Kreisleriana op. 16   (First Edition, 1838) Dedicated to Frédéric Chopin

1. I     Äußerst bewegt[2:02]

2. II    Sehr innig und nicht zu rasch –
Intermezzo I. Sehr lebhaft – Erstes Tempo – Intermezzo II. Etwas bewegter – Langsamer (erstes Tempo) [8:27]

3. III   Sehr aufgeregt – Etwas langsamer – Erstes Tempo[5:02]

4. IV   Sehr langsam – Bewegter – Erstes Tempo [4:34]

5. V    Sehr lebhaft [3:11]

6. VI   Sehr langsam – Etwas bewegter – Erstes Tempo [6:08]

7. VII  Sehr rasch – Noch schneller – Etwas langsamer [2:03]

8. VIII Schnell und spielend [3:15]

 

Partita   (1999) Dedicated to András Schiff

9. I     Praeludium ("Innere Stimme") [5:19]

10. II    Fuga [7:12]

11. III   Barcarola [3:23]

12. IV   Sphynxen für Sch. (Intermezzo I) [2:49]

13.  V    Petit "Csárdás obstiné"[1:21]

14.  VI   Sphynxen für Sch. (Intermezzo II) [3:13]

15.  VII  Ciacona monoritmica [13:50]

«O Schumann», λέει ο Heinz Holliger, «είναι ο συνθέτης που σχεδόν πάντα βρίσκεται στο επίκεντρο της σκέψης μου». Σε αυτή την ηχογράφηση ο Alexander Lonquich διατυπώνει τις διασυνδέσεις που υπάρχουν ανάμεσα στους ηχητικούς κόσμους της Kreisleriana, με τον σκοτεινό-νυχτερινό ρομαντισμό της, και τον ριζοσπαστικό ρομαντισμό της Παρτίτας του Holliger. Ενάμισης αιώνας χωρίζει αυτές τις δύο συνθέσεις. Ο Lonquich ερμηνεύει την έκδοση του 1838 της Kreisleriana και την Παρτίτα (1999), δύο έργα αφιερωμένα σε δυο μεγάλους πιανίστες, τον Frédèric Chopin και τον Andràs Schiff αντίστοιχα, μεταφέροντάς μας το πώς αντιλαμβάνεται ο Ηolligger τη συνέχεια της μουσικής γλώσσας του Schumann, μέχρι τις μέρες μας.

 «Καθώς οι τελευταίοι απόηχοι της Kreisleriana δίνουν τη θέση τους στην πρώτη κίνηση της Παρτίτας του Heinz Holliger, η δική μας πρώτη αντίδραση είναι αυτή της έκπληξης», γράφει ο Hans-Klaus Jungheinrich στο ένθετο που συνοδεύει το CD και συνεχίζει: «Το πρελούδιο φαίνεται να αποτελεί την άμεση συνέχεια του ύφους του Schumann που βέβαια τώρα εκτροχιάζεται σε άλλες κατευθύνσεις, παίρνει το δικό του δρόμο, σαν ένα λεπτό τείχος που όμως κατορθώνει να απορροφήσει μια τεράστια εκρηκτική ενέργεια. Όπως ήταν αναμενόμενο, σύντομα καταλαβαίνουμε πως άλλες δυνάμεις και άλλες, ταχύτερες διεργασίες συμβαίνουν, καθώς ενάμισης αιώνας μουσικής σύνθεσης προετοίμασε το έδαφος για αυτή τη συνθετική έκρηξη της οποίας γινόμαστε μάρτυρες. Η σύνθεση είναι σαρωτική ενάντια σε κάθε στείρο ακαδημαϊσμό. Ο πυρήνας της Παρτίτας παραπέμπει στην Kreisleriana που η μουσική της γλώσσα είναι έντονη, ανήσυχη, με συνεχόμενες εκπλήξεις. Η Παρτίτα δεν είναι τόσο αυστηρή στη δομή της, αλλά περισσότερο αυτοσχεδιαστική. Μπορεί να υπερχειλίζει ή να ταλαντεύεται, όμως στο απόλυτο ξέσπασμα της ευτυχίας της, προκαλεί τόση συγκίνηση, ίδια μ’ αυτήν της ανάγνωσης ενός σπουδαίου στίχου. Ο πιανίστας Alexander Lonquich εκθέτει εαυτόν ανελέητα σε αυτή την τραχιά όψη του ρομαντισμού της Kreisleriana.

 Την απόφαση του να εργαστεί πάνω στην πρώτη έκδοση της Kreisleriana (παρότι η αναθεωρημένη έκδοση του 1849 είναι ευρύτερα διαδεδομένη), μας εξηγεί ο πιανίστας Alexander Lonquich στο σημείωμά του που περιλαμβάνεται στο ένθετο: «Πολλά περάσματα στην πρώτη έκδοση έχουν πολύ εντονότερες δυναμικές αλλά και οδηγίες τονισμού απ’ αυτές που συναντάμε 12 χρόνια αργότερα. Αρκετά ritardandos (επιβράδυνση του τέμπο) διακόπτουν τη φυσική ροή της μουσικής. Μερικές φορές το τέμπο είναι τόσο αργό που μας δίνει την εντύπωση της ακινησίας, που αλλάζει βέβαια στη συνέχεια. Για να ακολουθήσουμε αυτό το σύστημα των ρυθμών και των αντιθέσεων οδηγούμαστε αναπόφευκτα στην εντύπωση μιας απουσίας εσωτερικής συνοχής. Αυτό που συμβαίνει ωστόσο είναι, ότι στιγμές αχαλίνωτης φαντασίας φαινομενικά αποκομμένες από το περιβάλλον τους έχουν αριστοτεχνικά ενταχθεί σε ένα ενιαίο σύνολο. Αυτή είναι η ακριβέστερη περιγραφή που θα μπορούσε να δώσει κανείς για τον ψυχισμό του Schumann… Κατά τη γνώμη μου, η δεύτερη έκδοση του 1849 θυσίασε πολλά σημεία λεπτεπίλεπτης επεξεργασίας στο βωμό της σαφήνειας και της καθαρότητας. Το δεύτερο μέρος είναι αναμφίβολα πιο ραφιναρισμένο και εύληπτο στην αναθεωρημένη έκδοση, όμως, δεν συνεχίζει να παραπέμπει στον εύθραυστο χαρακτήρα της προηγούμενης έκδοσης; Αλλά και πάλι, είναι όμοιες; Όχι, δεν είναι. Γιατί όταν παίζω αυτούς τους τονισμούς καταλαβαίνω πόσο ιδιοσυγκρασιακοί είναι στη φόρμα τους. Η πρώτη έκδοση αφηγείται μια τελείως διαφορετική ιστορία.

Ο Alexander Lonquich γεννήθηκε στην πόλη Trier της Γερμανίας. Το 1976, σε ηλικία 16 ετών απέσπασε το πρώτο βραβείο από τον διαγωνισμό Casagrande στην πόλη Τerni της Ιταλίας και έκτοτε είναι ένας περιζήτητος μουσικός σε διεθνές επίπεδο. Έχει συνεργαστεί στενά με τον Claudio Abbado, τον Kurt Sanderling, τον Ton Koopman, τον Emannuel Krivine και ιδιαίτερα με τον Sandor Vegh. ΄Εχει συνεργαστεί επίσης με πολλές ορχήστρες, ανάμεσά τους η Mahler Chamber Orchestra, η Camerata Academia Salzburg, και η Orchestra da Camera di Mantova. Παίζει μουσική δωματίου με τους Heinz Holliger, Joshua Bell, Tabea Zimmermann, Thomas Demenga, Shlomo Mintz, Steven Isserlis, Myklos Perényi και άλλους διακεκριμένους μουσικούς. Σε παλαιότερες ηχογραφήσεις του στην ΕΜΙ, σε ρεπερτόριο Mozart, Schubert, και Schumann είχε πάρει εξαιρετικές κριτικές και είχε αποσπάσει πολλά βραβεία από το Edison Award ως το Diaposon d’Or. Η προηγούμενη ηχογράφησή του στην ECM, ήταν το άλμπουμ υπό τον τίτλο Plainte Calme, ένα ρεπερτόριο του 19ου & 20ου αιώνα γαλλικής μουσικής με συνθέσεις του Fauré, του Messiaen και του Ravel. Η Margaret Barela από το American Record Guide, έγραψε: «Δεν σου χρειάζεται πολύς χρόνος για να νιώσεις γοητευμένος με την ερμηνεία του Alexander Lonquich. Oι πολυδαίδαλες μελωδικές του γραμμές είναι κατάμεστες από λάμψη και λεπτότητα ….Το παίξιμό του χαρακτηρίζεται από υψηλότατη ποιότητα και ομορφιά». Ο Lonquich έχει επίσης συμμετάσχει στο άλμπουμ του Gideon Lewensohn, με τον τίτλο Odradek (ECM New Series 1781).

Η συμβολή του Heinz Holliger ως συνθέτης αλλά και ως σολίστ του όμποε είναι καθοριστική για την ECM New Series. Η δισκογραφία του ως συνθέτης περιλαμβάνει τα άλμπουμ Scardinelli-Zyklus, Beiseit/Alb-Cher, Lieder ohne Worte, Schneewittchen, Violinkonzert και Romancendres, (ένα ακόμα έργο με πηγή έμπνευσης τον Schumann), ως σολίστ του όμποε τα Lauds and Lamentations: Music of Elliott Carter and Isang Yun και το Zelenka Trio Sonatas και ως διευθυντής ορχήστρας ο Holliger έχει διευθύνει την Camerata Bern με έργα του Sandor Veress, καθώς και τη WDR Köln Sinfonieorchester σε μουσική του Β.Α. Zimmermann.

Lonquich και Holliger είναι στενοί συνεργάτες και πρόκειται να εμφανιστούν μαζί στο πλαίσιο του Mozartwoche στο Σάλτσμπουργκ στο τέλος Ιανουαρίου 2011.

Το ένθετο που συνοδεύει το CD είναι στα γερμανικά και στα αγγλικά και περιλαμβάνει ένα κείμενο του Hans-Klaus Jungheinrich και ένα του πιανίστα Alexander Lonquich.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Γρηγ. Κυδωνιών 21
Υµηττός - 172 37, Αθήνα
210-76 10 616-617 & 620
www.mikri-arktos.gr

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Γεωργία Αλεβιζάκη
georgia@mikri-arktos.gr 210 76 10 616,
6944 94 21 53

Ειρήνη Λαγουρού,
irini.lagourou@gmail.com 6977 24 77 25


 

Επιτρέπεται μόνο σε δημοσιογράφους με χρήση του προσωπικού κωδικού τους. Αν είστε δημοσιογράφος και δεν έχετε λάβει τον κωδικό σας, παρακαλούμε τηλεφωνήστε στο 210.76.10.616-617&620 για να τον αποκτήσετε.